Loewe

Loewe ontstond in 1846, toen een groepje Spaanse ambachtslui een klein atelier opende in het commercieelste deel van Madrid. In 1872 voegde Enrique Loewe Roessberg, een Duitse ambachtsman gespecialiseerd in lederbewerking, zich bij het groepje, waardoor het huis de naam Loewe kreeg. Enrique Loewe bracht precisie en techniek mee, terwijl de Spanjaarden hun sensualiteit, creativiteit en expertise op het vlak van leder in de kijker zetten.

In 1905 kreeg het huis de titel van Officiële leverancier van het Spaanse hof. Vanaf 1910 begon vanuit Madrid de verovering van de rest van Spanje. Het huis had toen al een stevige reputatie verworven met één boetiek in de hoofdstad. Op het einde van de jaren zestig werd een boetiek in Londen geopend.

Een decennium later werd prêt-à-porter gemaakt, door Karl Lagerfeld, Giorgio Armani en Laura Biagiotti - die toen nog illustere onbekenden waren. In diezelfde periode kwam L , hun eerste damesparfum, op de markt. In 1976 werd een eerste boetiek van Loewe geopend in Japan. Vandaag heeft het huis er vijfendertig in Japan.

De eerste herenmodezaak opende in Madrid in 1986. In 1996, toen Loewe de honderd vijftigste verjaardag vierde, ging het huis op in de merkenportefeuille van LVMH, de grootste luxegroep ter wereld. Een jaar later toonde de ontwerper Narciso Rodríguez de eerste dameslijn voor het huis in Parijs. Sinds negen seizoenen tekent Jose Enrique Ona Selfa de dameslijn, de herenlijn is in handen van Jose Luis Toribio. Enrique Loewe Lynch is nog steeds lid van de raad van bestuur van Loewe, als erevoorzitter.

Zara of H&M?

Telkens als ik bij bakker Bloch een brood ga kopen, is er de verleiding om even bij buur Zara binnen te lopen. Kijken wat er voor nieuwigheden hangen. Heb ik een rok of een jasje nodig? Volstrekt niet. Mijn kasten zitten vol. Mocht ik, zeg maar, in 1986 definitief gestopt zijn met kleren kopen, dan nog zou ik vandaag niet in mijn blootje moeten lopen. Om maar te zeggen dat kleren kopen voor mij, en voor een boel andere mensen, geen primaire behoefte is.

Toch doen ketens als Zara en H&M meer dan gouden zaken, want ze weten ons constant te verleiden. Inditex, het Spaanse moederbedrijf van Zara (met onder meer nevenmerken Massimo Dutti en Bershka), heeft in zes jaar tijd zijn aantal winkels verzesvoudigd tot 2.800. Het zwaartepunt van de verkoop ligt in Spanje, gevolgd door Portugal en Frankrijk. Het Zweedse bedrijf Hennes &Mauritz telt 1.244 winkels, waarvan een derde in Duitsland. Al een tijdje lopen zij een nek-aan-nekrace om de grootste kledingverkoper van Europa te zijn, met momenteel Inditex op kop. Maar H&M geeft zich niet gewonnen. Het maakte eergisteren bekend dat er naast de bestaande H&M-winkels een nieuwe keten komt met dameskleding in een hogere prijsklasse. Er werd nog geheimzinnig over gedaan, maar laten we ervan uitgaan dat duurder ook staat voor betere kwaliteit en/of snit.

De voorbije jaren hebben Zara en H&M ontegensprekelijk ons koopgedrag veranderd. Beide slagen ze erin een heel breed publiek te bereiken. De gemeenschappelijke noemer is dat ze snel wisselende, betaalbare, actuele mode brengen voor mannen, vrouwen en kinderen. De verschillen in stijl en aanpak tussen beide bedrijven zijn echter opvallend. Zara's eigenaar, Amancia Ortega, is een discrete, teruggetrokken man die zelden of nooit interviews geeft. Wie de directeur, het hoofd van de ontwerpafdeling of de marketing in Stockholm wil spreken, krijgt daar makkelijk de kans toe. Terwijl H&M elk seizoen de internationale pers uitnodigt om de nieuwe collecties te bekijken, komt er van Zara nooit één persbericht.

Dat H&M ook bij mannen goed ligt, dankt het onder meer aan de affichecampagnes met topmodellen die twee keer per jaar reusachtige billboards plachten te sieren: lingerie in de kerstperiode, bikini's in het voorjaar. Affiches voor Zara? Nooit gezien. Met de minicollecties van Karl Lagerfeld, Stella McCartney, Viktor & Rolf en Madonna als uithangbord in het najaar spreekt de Zweed zijn meer modische klanten aan. Vedetten bij Zara? Nooit gezien.

Er zijn nog meer verschillen. Winkels van H&M stralen gewoonlijk een gezellige rommeligheid uit. De kleren hangen dicht opeengepakt en je moet wat doorzettingsvermogen hebben om te vinden wat je zoekt. Zara kiest voor een cleane, bijna chique inrichting. Het personeel is er voortdurend in de weer met het opplooien van truitjes die door gretige klanten van de schappen zijn getrokken. (Bij Massimo Dutti geldt dit nog meer: er hangt veel minder in de winkel en de stapels zijn netjes gelijnd).

Een essentieel onderscheid tussen de twee confectiereuzen is dat Inditex ongeveer de helft van zijn kleding produceert in eigen, hypermoderne fabrieken in Galicië. Doordat het de volledige productielijn controleert, kan het razendsnel inspelen op trends, zelfs op een beeld uit een videoclip. H&M daarentegen werkt met honderden ateliers, waarvan een groot deel in Azië, die nooit de flexibiliteit en nauwkeurigheid van Inditex kunnen evenaren. Een van de sterkste punten van Zara is dat het sneller dan de wind een look van de catwalk kan interpreteren. 'Gisteren gezien bij Prada, deze week in de etalage bij Zara' zou een geschikte slogan kunnen zijn.

Is het op dit punt dat H&M zijn rivaal nu wil inhalen met de nieuwe lijn? We hebben er het gissen naar. Een optimist fluisterde me gisteren in dat dit wel eens een breuk in de steeds maar globaliserende wereld zou kunnen betekenen; als H&M sneller en betere kleding wil aanbieden, zal het die misschien ook nauwgezetter willen controleren en dus dichter bij huis produceren. Voor de werkgelegenheid in Europa zou dat een zegen kunnen zijn.

Een mooie gedachte, maar ik heb er mijn twijfels bij. Als je ziet hoe computergestuurde patronen in een oogwenk rechtstreeks kunnen worden doorgestuurd naar snijmachines aan de andere kant van de wereld, zal het argument van snelheid niet lang meer standhouden. Kwaliteit dan? Chinezen leren snel en ze hebben een traditie in textiel. Ondertussen kunnen enkel creativiteit en volledige controle van de productielijn, beginnend bij het zelf ontwerpen van stoffen tot het uitleveren van de afgewerkte kledingstukken, een voorsprong geven.

H&M lanceert duurder kledingmerk

De Zweedse kledinggroep Hennes & Mauritz lanceert een nieuwe keten met duurdere en kwalitatief betere kleding. Dat maakte de groep gisteren bekend tijdens een telefonische persconferentie waar ook de halfjaarlijkse resultaten werden meegedeeld.

Veel details kon topman Rolf Eriksen nog niet geven. Het gaat om een gloednieuw kledingmerk van een hogere prijs-kwaliteitsorde, waarmee H&M een nieuwe doelgroep van modeliefhebbers wil aanspreken. Tien winkels zullen in de lente van 2007 in verschillende landen de deuren openen. Welk modesegment men precies wil aanboren en waar de winkels zullen openen, wordt pas in het najaar bekendgemaakt.

Verder deelde Eriksen mee dat H&M naar China trekt. Niet voor de kledingproductie, want op dat niveau is de keten er al aanwezig, maar om nieuwe vestigingen te openen. Volgend voorjaar openen de twee eerste H&M-winkels in Shanghai en Hongkong.

Modeblad

Bij de afstudeerdefilés van de Antwerpse modeacademie hoort ook een verfrissend blad.
De zeventien eindejaarstudenten mode van de Antwerpse academie presenteren hun eindwerk vanavond en morgen in een modeshow. Het bijbehorende blad + 1 is een perfecte catalogus, maar ook een modeblad dat met glans de vergelijking doorstaat met gevestigde concurrenten.

Het initiatief kwam van de studenten Helena Lumelsky en Demna Gvasalia, die het idee van een gewone catalogus ietwat uit de tijd vonden en droomden van een blad dat de vele ideeën van de studenten bundelde. Met een loterij werden zeventien eindejaarsstudenten gekoppeld aan zeventien toonaangevende namen uit de Belgische mode. ,,Soms kwamen daar heel verrassende combinaties uit'', zegt Demna Gvasalia. Hijzelf kwam terecht bij Walter Van Beirendonck, zijn ex-leraar, met wie hij een internetbabbel opzette die integraal gepubliceerd wordt in het blad. ,,Het chatten leverde boeiende vragen en antwoorden op. Dingen die we doorgaans niet aan elkaar zouden vragen of zeggen.''

Sommige ontwerpers bleken moeilijk bereikbaar, met anderen verliep het contact rimpelloos. Filip Arickx, ontwerper van AF Vandevorst werkte samen met Nadine Mollenkamp. ,,We hebben een lange babbel gehad en haar reactie was: jullie zijn zo gewoon'', vertelt Arickx. ,,Alsof modeontwerpers heel ongewone mensen zouden moeten zijn.''

De mix van het blad is ongewoon. Het bevat hartveroverende beelden, interviews en bedenkingen over het leven van een modeontwerper. Interessant is dat de beeldcultuur niet helemaal overheerst. Een paar voorbeelden: Helena Lumelsky praat met Raf Simons (,,Op het eind van de dag moet je wel verkopen''), Nele Feyen spreekt met Xavier Delcour (,,Ik wist dat ik het zou maken zonder af te studeren''), Karin Schonenberger met Ann Demeulemeester (,,Het is een levenswerk waar ik ieder seizoen iets aan toevoeg'').

De confrontaties zijn meestal boeiend omdat er geen enkel commercieel element in de weg staat. ,,We waren soms erg zenuwachtig omdat we dachten heel amateuristisch bezig te zijn'', zegt Gvasalia. Maar net dat geeft dit blad een gezicht. De vormgeving oogt verfrissend, de mix is verrassend.

Modologie

Meer dan dertig jaar kocht en verkocht de familie Jeurissen uit Hasselt toonaangevende mode. In stilte verzamelden ze ook de mooiste stukken van elk seizoen. Het modemuseum van Hasselt stelt die collectie nu ten toon.
EEN jasje uit de eerste collectie van Mugler of Miyake, een jurk van Leonard uit de jaren zeventig, of ontwerpen voor Chloé van Karl Lagerfeld? Je vindt ze dezer dagen terug in het modemuseum van Hasselt, waar de expositie Modologie het kruim van de modeverzameling van de familie Jeurissen laat zien.

Vandaag runt zoon Christophe de Jeurissen-winkel aan de Hasseltse Kapelstraat, maar zijn ouders Brigitte en Maurice deden dat meer dan dertig jaar lang. Vanaf de jaren zestig trokken ze naar Parijs en Milaan, om er ontwerpers te leren kennen en hun creaties te introduceren in België. Ze maakten de start van de prêt-à-porter mee en raakten met sommige designers bevriend. Het waren duidelijk andere tijden.

Mugler

,,We hebben ooit de eerste stukken van Thierry Mugler aangekocht'', zegt Brigitte Jeurissen. ,,De presentatie gebeurde ergens op een zolder in Parijs, bij een goede vriendin van de jonge Thierry. Op eenzelfde manier zijn we in contact gekomen met Azzedine Alaia. Het was op een flat. We moesten de bestelling op de grond schrijven. Met een ontwerper als Cavalli maakten we privé-feestjes bij hem thuis mee. Hij maakte de beste spaghetti.''

Maurice Jeurissen: ,,We kochten altijd puur op gevoel. Recht uit het hart. Een beetje zoals je kunst zou kopen. Soms kochten we bepaalde ontwerpers te vroeg aan. Niemand kende hen. En we bleven met de mooiste stukken zitten.''

Zo groeide de privé-collectie van de familie Jeurissen elk seizoen aan. Vandaag hebben ze zo'n 250 stukken bijeen. Niet altijd de meest flamboyante kleren, soms ook heel persoonlijke dingen. Zoals een witte doorkijkblouse van Krizia, die Brigitte Jeurissen aantrok bij de viering van 25 jaar huwelijk. Of een ensemble uit de allereerste collectie van Rifat Ozbek, waarvan ze in de winkel geen enkel stuk verkochten.

De expositie is te bekijken via vitrines die verspreid over het museum staan. Het zijn kijkdozen geworden die bepaalde ontwerpers in hun totaliteit opeisen (zoals Courrèges, Cavalli, Chloé, Krizia, Léonard, Mugler, Lacroix en Westwood) of waarin ontwerpen worden samengebracht omdat ze opvallende gelijkenissen vertonen (le noir, kant). De vitrines werden gerealiseerd door Dimitri Jeurissen van Base Design, die de kijkdoos ook gebruikte als een manier om een periode of de impact van een ontwerper op te roepen door de achterste wand aan te kleden met foto's en beelden.

Het valt op dat veel ontwerpen van toen ook vandaag nog zo de straat op zouden kunnen, al mag gezegd worden dat het vooral bij de jasjes uit de jaren tachtig weer wennen zou zijn aan de brede schouders. Heel persoonlijk is The story of Jeurissen, waarin snapshots met Lagerfeld en Cavalli naast gesigneerde schetsen hangen, en lege parfumflesjes doen denken aan de tijd van toen.

Madonna en H&M

De Zweedse kledingketen Hennes & Mauritz zal de off-stage -kleding verzorgen tijdens de Confessions-wereldtournee van Madonna. Die is op 21 mei van start gegaan.
Het gaat om een complete garderobe voor zowel Madonna als de leden van haar band, de dansers en alle medewerkers van het team die de tournee begeleiden.

,,Partner worden van H&M voelt als de perfecte pasvorm", aldus de Amerikaanse popster in een verklaring. ,,We zullen ons allemaal kunnen uiten op onze individuele manier."

Madonna zal niet alleen kleding van H&M dragen, ze heeft ook een kledingstuk ontworpen voor de Zweden. Het tracksuit , een soort veredeld trainingspak, zal vanaf augustus in de winkel liggen. Madonna treedt hiermee in de voetsporen van ontwerpers als Stella McCartney, Karl Lagerfeld en Vikor & Rolf. Zij werden eerder al door ceo Rolf Eriksen aangezocht om een collectie voor de kledinggigant te ontwerpen. Later op het jaar, exact wanneer is nog niet duidelijk, zal de popster ook opduiken in een nieuwe reclamecampagne van Hennes & Mauritz.

H&M zegt dat Madonna en haar medewerkers uit de collectie van 2006 alles kunnen kiezen wat ze ook maar willen. Tijdens haar optredens zelf draagt Madonna echter kleding uit een heel ander marktsegment. Zoals al een tijdje gebruikelijk is, werden al haar showkostuums voor de tournee ontworpen door de Franse topontwerper Jean-Paul Gaultier. Hij was het bijvoorbeeld die haar beroemde conische beha vorm gaf.

Hennes & Mauritz heeft wereldwijd zo'n 1.200 winkels. Dit jaar nog gaan de eerste vestigingen open in Koeweit en Dubai.

Burberry

Het Britse modehuis Burberry viert dit jaar haar 150ste verjaardag. In anderhalve eeuw tijd groeide het klassieke en traditionele merk uit tot een gevestigde waarde binnen de haute couture. Na een imagoverandering is Burberry vandaag hipper dan ooit tevoren.
Burberry werd in 1956 opgericht door de 21-jarige Thomas Burberry. De jonge kleermaker vond een paar jaar later gabardine uit, een waterdichte en duurzame stof waarmee hij regenjassen kon maken. In 1891 vestigde Burberry zich aan Haymarket in Londen. Dat gebouw is vandaag nog steeds het hoofdkantoor van het bedrijf. Het modehuis evolueerde doorheen de jaren, maar aan de modetoppers werd weinig veranderd.

Trendy trenchcoat

Het succes van Burberry kan je niet loskoppelen van de trenchcoat. Deze regenjas maakte het Engelse modehuis decennia geleden al wereldberoemd. De waterdichte jas ontstond tijdens de Eerste Wereldoorlog . Op vraag van het leger had het bedrijf de uniformen van de soldaten aangepast. Engelse soldaten droegen de coat tijdens de grote oorlog in de loopgraven of trenches . Na de oorlog bleek deze jas ook heel populair bij de rest van de bevolking. De trenchcoat was geboren. Hij werd meteen hèt pronkstuk van Burberry. Bekende vrouwen als koningin Elisabeth, Audrey Hepburn en Madonna vielen al voor het klassieke design van de wereldberoemde regenjas.

Zwart, wit en rood

Tegenwoordig staat het merk vooral bekend om het camelkleurig ruitpatroon met zwarte, witte en rode strepen. Deze tekening verscheen in 1924 voor het eerst als voering van de trenchcoat. Pas in 1967 gebruikte Burberry het patroon ook voor andere voorwerpen. Ondertussen bestaan er kledinglijnen, brillendozen, zelfs hondenjassen in deze print.

Nieuw imago

De jongste jaren heeft Burberry een hele verjongingskuur ondergaan. Het merk heeft haar saaie en traditionele imago van zich afgeworpen. Stijliconen als Beyonce, David Beckham, Liam Gallagher van Oasis en zelfs onze eigenste Das Pop-zanger Bent Van Looy zweren bij het merk.

De grote vernieuwing kwam er in 1997. Toen haalde Burberry Rose Marie Bravo in huis. Enkele jaren later kwam ook Cristopher Bailey bij het team. Deze ontwerper maakte al naam bij Gucci. Het duo heeft Burberry in enkele jaren tijd omgetoverd tot een jong en trendy merk.

Het duo nam vooral de klassieke collectie onder handen. De trenchcoat blijft een klassieker maar verschijnt nu ook in fellere kleuren. De lederwaren zijn nu ook versierd met de bekende ruitprints of duiken op in felle kleuren. De snit en de prints van de kledinglijnen hebben een eigentijds tintje gekregen.

Ook de marketing, met Kate Moss als icoon - kreeg nieuwe leven ingeblazen. Het Londense merk koos voor Kate Moss als icoon. Na het coke-schandaal kwam een einde aan de samenwerking tussen supermodel Moss en Burberry. Nu is Rachel Weisz het nieuwe gezicht van Burberry.