Modologie
Meer dan dertig jaar kocht en verkocht de familie Jeurissen uit Hasselt toonaangevende mode. In stilte verzamelden ze ook de mooiste stukken van elk seizoen. Het modemuseum van Hasselt stelt die collectie nu ten toon.
EEN jasje uit de eerste collectie van Mugler of Miyake, een jurk van Leonard uit de jaren zeventig, of ontwerpen voor Chloé van Karl Lagerfeld? Je vindt ze dezer dagen terug in het modemuseum van Hasselt, waar de expositie Modologie het kruim van de modeverzameling van de familie Jeurissen laat zien.
Vandaag runt zoon Christophe de Jeurissen-winkel aan de Hasseltse Kapelstraat, maar zijn ouders Brigitte en Maurice deden dat meer dan dertig jaar lang. Vanaf de jaren zestig trokken ze naar Parijs en Milaan, om er ontwerpers te leren kennen en hun creaties te introduceren in België. Ze maakten de start van de prêt-à-porter mee en raakten met sommige designers bevriend. Het waren duidelijk andere tijden.
Mugler
,,We hebben ooit de eerste stukken van Thierry Mugler aangekocht'', zegt Brigitte Jeurissen. ,,De presentatie gebeurde ergens op een zolder in Parijs, bij een goede vriendin van de jonge Thierry. Op eenzelfde manier zijn we in contact gekomen met Azzedine Alaia. Het was op een flat. We moesten de bestelling op de grond schrijven. Met een ontwerper als Cavalli maakten we privé-feestjes bij hem thuis mee. Hij maakte de beste spaghetti.''
Maurice Jeurissen: ,,We kochten altijd puur op gevoel. Recht uit het hart. Een beetje zoals je kunst zou kopen. Soms kochten we bepaalde ontwerpers te vroeg aan. Niemand kende hen. En we bleven met de mooiste stukken zitten.''
Zo groeide de privé-collectie van de familie Jeurissen elk seizoen aan. Vandaag hebben ze zo'n 250 stukken bijeen. Niet altijd de meest flamboyante kleren, soms ook heel persoonlijke dingen. Zoals een witte doorkijkblouse van Krizia, die Brigitte Jeurissen aantrok bij de viering van 25 jaar huwelijk. Of een ensemble uit de allereerste collectie van Rifat Ozbek, waarvan ze in de winkel geen enkel stuk verkochten.
De expositie is te bekijken via vitrines die verspreid over het museum staan. Het zijn kijkdozen geworden die bepaalde ontwerpers in hun totaliteit opeisen (zoals Courrèges, Cavalli, Chloé, Krizia, Léonard, Mugler, Lacroix en Westwood) of waarin ontwerpen worden samengebracht omdat ze opvallende gelijkenissen vertonen (le noir, kant). De vitrines werden gerealiseerd door Dimitri Jeurissen van Base Design, die de kijkdoos ook gebruikte als een manier om een periode of de impact van een ontwerper op te roepen door de achterste wand aan te kleden met foto's en beelden.
Het valt op dat veel ontwerpen van toen ook vandaag nog zo de straat op zouden kunnen, al mag gezegd worden dat het vooral bij de jasjes uit de jaren tachtig weer wennen zou zijn aan de brede schouders. Heel persoonlijk is The story of Jeurissen, waarin snapshots met Lagerfeld en Cavalli naast gesigneerde schetsen hangen, en lege parfumflesjes doen denken aan de tijd van toen.
EEN jasje uit de eerste collectie van Mugler of Miyake, een jurk van Leonard uit de jaren zeventig, of ontwerpen voor Chloé van Karl Lagerfeld? Je vindt ze dezer dagen terug in het modemuseum van Hasselt, waar de expositie Modologie het kruim van de modeverzameling van de familie Jeurissen laat zien.
Vandaag runt zoon Christophe de Jeurissen-winkel aan de Hasseltse Kapelstraat, maar zijn ouders Brigitte en Maurice deden dat meer dan dertig jaar lang. Vanaf de jaren zestig trokken ze naar Parijs en Milaan, om er ontwerpers te leren kennen en hun creaties te introduceren in België. Ze maakten de start van de prêt-à-porter mee en raakten met sommige designers bevriend. Het waren duidelijk andere tijden.
Mugler
,,We hebben ooit de eerste stukken van Thierry Mugler aangekocht'', zegt Brigitte Jeurissen. ,,De presentatie gebeurde ergens op een zolder in Parijs, bij een goede vriendin van de jonge Thierry. Op eenzelfde manier zijn we in contact gekomen met Azzedine Alaia. Het was op een flat. We moesten de bestelling op de grond schrijven. Met een ontwerper als Cavalli maakten we privé-feestjes bij hem thuis mee. Hij maakte de beste spaghetti.''
Maurice Jeurissen: ,,We kochten altijd puur op gevoel. Recht uit het hart. Een beetje zoals je kunst zou kopen. Soms kochten we bepaalde ontwerpers te vroeg aan. Niemand kende hen. En we bleven met de mooiste stukken zitten.''
Zo groeide de privé-collectie van de familie Jeurissen elk seizoen aan. Vandaag hebben ze zo'n 250 stukken bijeen. Niet altijd de meest flamboyante kleren, soms ook heel persoonlijke dingen. Zoals een witte doorkijkblouse van Krizia, die Brigitte Jeurissen aantrok bij de viering van 25 jaar huwelijk. Of een ensemble uit de allereerste collectie van Rifat Ozbek, waarvan ze in de winkel geen enkel stuk verkochten.
De expositie is te bekijken via vitrines die verspreid over het museum staan. Het zijn kijkdozen geworden die bepaalde ontwerpers in hun totaliteit opeisen (zoals Courrèges, Cavalli, Chloé, Krizia, Léonard, Mugler, Lacroix en Westwood) of waarin ontwerpen worden samengebracht omdat ze opvallende gelijkenissen vertonen (le noir, kant). De vitrines werden gerealiseerd door Dimitri Jeurissen van Base Design, die de kijkdoos ook gebruikte als een manier om een periode of de impact van een ontwerper op te roepen door de achterste wand aan te kleden met foto's en beelden.
Het valt op dat veel ontwerpen van toen ook vandaag nog zo de straat op zouden kunnen, al mag gezegd worden dat het vooral bij de jasjes uit de jaren tachtig weer wennen zou zijn aan de brede schouders. Heel persoonlijk is The story of Jeurissen, waarin snapshots met Lagerfeld en Cavalli naast gesigneerde schetsen hangen, en lege parfumflesjes doen denken aan de tijd van toen.
posted by Bart at 1:49 PM
