E5-mode

E5-mode , een winkelketen met 70 verkooppunten aan de invalswegen van middelgrote steden, doet net het omgekeerde van H&M en JBC. ,,Je moet je distantiëren van een trend, pas dan kan je je beter profileren'', zegt Peter Moortgat, commercieel directeur van E5-mode. ,,De andere kledingwinkels zijn meer trendsettend dan wij. Ons cliënteel, wij noemen ze Forever 35 , is eerder trendvolger. Maar wij anticiperen snel op nieuwe modetrends. Bij E5-mode koop je heel mooie kleding maar zonder een duur label in de kraag. De concurrenten zetten met de duurdere stijlmode de kers op de taart, wij zijn vooral geïnteresseerd in de hele taart.'' Toch is de winkelketen volop bezig met de restyling van de collectie. ,,De gereputeerde ontwerpster Anne Sofie De Campos Resend's werkt bij ons, niet voor een paar collectiestukken, voor het gehele kledingaanbod.''

Viktor & Rolf

Komt er een einde aan de cultus van de topmodellen? Worden de kleren weer belangrijker dan het model dat ze draagt? Je zou gaan denken dat het de boodschap is die het Nederlandse duo Viktor & Rolf en het Japanse merk Undercover wilden brengen.

Bij Undercover droegen de modellen vreemdsoortige kappen, ze zagen er zo bizar uit dat je bijna vergat naar de kleren te kijken. En die waren best draagbaar: de laagjes en drapages oogden ontspannen, terwijl de rechte silhouetten ingesnoerd werden met allerlei riemen. Een beetje beklemmend, dat is de sfeer die Undercover vaak oproept tijdens zijn defilés.

De modellen van Viktor & Rolf droegen rastervormige maskers zodat het gezicht enigszins zichtbaar bleef. De collectie zelf leek een verzameling van de klassiekers die de Parijse mode de jongste vijftig jaar opgeleverd heeft. Van heel vrouwelijke fiftiesjurken en ballonrokken over opvallende, kitscherige verzilverde feestjurken tot het eenvoudige zwarte jurkje in al zijn variaties.

Ook het donsjack, winterjas bij uitstek, kwam uitvoerig aan bod, nu eens in een lange, tijdloze versie en versierd met een grote fluwelen strik, dan weer strak en kort met een opvallende kraag. Leuk waren de bontjassen die door hun bolle stroken deden denken aan de Michelinmannetjes. Weinig flatterend, maar wel origineel. Humor is een vast ingrediënt in de shows van Viktor & Rolf.

JBC

Ontwerper Walter Van Beirendonck stelde een kledinglijn voor kinderen samen voor de 83 JBC -winkels. Nu gaat de winkelketen ook scheep met de Limburgse designer Joke Houbrechts. Ze ontwierp een damescollectie met achttien stukken voor de lente en een met dertien stukken voor de zomer, van maat 33 tot 44.
,,De prijzen voor de collectie van Joke liggen nog niet vast. Wij willen design aanbieden, maar niet tegen de prijs van de dure winkels. De collectie van Walter Van Beirendonck was tien tot vijftien procent duurder dan gewoonlijk. Dat is bijzonder goedkoop voor designproducten", zegt Bart Claes, gedelegeerd bestuurder van JBC.

,,Neen, onze andere producten worden niet duurder door de collectie van de bekende couturiers. Wij willen gewoon een verbreding van ons aanbod. Maar de collectie moet haar exclusieve karakter bewaren. Daarom beslaat de designcollectie geen vijf procent van het totale winkelaanbod.''

,,Het is zeker de bedoeling om nieuw publiek aan te trekken. Maar de designcollectie blijft een complementair product voor klanten die een iets elegantere en stijlvolle kleding wensen.''

Ann Demeulemeester

Hoge naaldhakken, strakke lange zeemeerminnenrokken en -jurken die op een klein sleepje eindigen en doorkijkjes op rug, bips en buik dankzij strategisch geplaatst veterwerk: zo vrouwelijk hebben we Ann Demeulemeester zelden gezien. De fluwelen broekpakken en rokken straalden zachtheid uit. De kappen van de jassen waren uitvergroot en stonden bol, als waren het gevulde rugzakken. Samen met de wijde broeken, de pakken in zilverkleurig leder en de lange getailleerde jassen gaven ze de collectie ook iets mannelijks.

,,Ik had geen zin in nonchalante lagen," zei Ann Demeulemeester. ,,Ik wou pure schoonheid en vrouwelijkheid brengen, ik heb een evenwicht gezocht tussen het fragiele en het sterke, met de bedoeling dat daaruit een soort magie ontstaat."

Antirimpelcrème of revitaliserende crème

De tijd van de door merg en been brandende aftershave is voorbij. Mannen zijn niet alleen modebewuster geworden, ze verzorgen zich ook beter.
Vroeger beperkten verzorgingsproducten voor mannen zich tot scheerproducten. Voor de hydraterende gelaatsverzorging - voor zover dat gebeurde - gebruikte manlief de crèmes van vrouwlief. Maar een mannenhuid heeft andere behoeften dan een vrouwenhuid. Zo is de mannenhuid gemiddeld tweeëntwintig procent dikker dan een vrouwenhuid. Ze scheidt meer talg af en is dus vetter, en bijgevolg ook gevoeliger voor onzuiverheden. En ze heeft vooral te lijden onder de dagelijkse scheerbeurt. Tot voor enkele jaren gebruikte de man vooral een aftershave om het branderige gevoel na het scheren te verzachten, terwijl hij nu veeleer naar een verzorgende crème of balsem overstapt. Volgens een studie die Nivea in 2004 liet uitvoeren door Ipsos, gebruikt meer dan de helft van de mannen een hydraterende crème, van de blauwe pot van Nivea tot specifieke mannenproducten.

,,De markt van de aftershaves gaat achteruit, ten voordele van andere verzorgingsproducten", zegt Friedrich Pétré, productmanager van Nivea for Men. ,,Vooral de traditionele aftershaves met alcohol verkopen minder. Vroeger mocht het prikken, onder het motto 'als je het voelt, zal het wel werken', nu gaat de man voor zachtheid. Hij heeft begrepen dat alcohol zijn huid uitdroogt. De verzachtende aftershavebalsem was de eerste stap naar verzorgende crèmes voor mannen, nu is een hydraterende crème ingeburgerd.'' De grote boom van die balsems kwam er pas in 2002, zegt Pétré.

Het is overigens een misvatting dat enkel metroseksuele mannen verzorgingsproducten kopen, benadrukt hij. ,,Wij richten ons tot de doorsnee man die zijn evenwicht gevonden heeft. Hij is noch macho noch softie. Onze grootste groep consumenten is tussen de vijfentwintig en de vijfendertig jaar oud.'' Jonge mannen onder de twintig vinden het doodnormaal dat ze verzorgingsproducten gebruiken, voor hen behoort het tot de dagelijkse verzorging zoals een douche nemen, zegt Pétré. De groep van vijftigplussers is moeilijker te bereiken. ,,Daarom proberen we hen aan te spreken via de vrouwen. Vrouwen hebben immers een grote invloed op het aankoopgedrag van de man, en we vermoeden dat heel wat vrouwen de verzorgingsproducten voor hun man kopen, niettegenstaande sommige enquêtes dat tegenspreken.''

De communicatie omtrent verzorging voor mannen verloopt totaal anders: vrouwen willen dat hun problemen opgelost worden, mannen willen weten wat een product met de huid doet. Pétré: ,,We confronteren de mannen bijvoorbeeld niet met hun rimpels, daarvoor zijn ze te ijdel. We hebben een antirimpelcrème, maar spreken over een revitaliserende crème. De verpakkingen moeten ook no-nonsense zijn en uitgesproken mannelijk ogen.''

Pétré verwacht dat de markt voor mannen nog enkele jaren flink zal groeien. ,,Toch zullen we, wat de verzorging betreft, nooit zo hoog scoren als bij de vrouwen, omdat vrouwen nu eenmaal meer soorten producten gebruiken. Make-up voor mannen brengen we niet op de markt. Als de markt verder in die richting evolueert, dan sluiten we dat in de toekomst niet uit, maar het zal zeker niet voor meteen zijn."

Duidelijk en eenvoudig

De directe concurrent van Nivea for Men is Men Expert van L'Oréal, een lijn die pas in april vorig jaar gelanceerd werd en meteen een groot marktaandeel veroverde. Het merk pakte van bij de start uit met een compleet gamma, gaande van het traditionele scheerschuim over hydraterende gels en crèmes tot crèmes tegen de vette huid, de rimpels en de walletjes. Er is zelfs een liftende crème voor de doorgezakte huid aan de hals, bedoeld voor de oudere mannen. Kortom, voor elk probleem een oplossing.

Op de markt van de gespecialiseerde parfumeriezaken is Lab Series Skincare for Men een pionier op het vlak van verzorgingsproducten voor mannen. Het merk is in 1987 opgericht door Aramis, een onderdeel van Estée Lauder Companies. Bij de start lag het accent op scheerproducten en op de verzorging na het scheren, door de jaren heen is de collectie uitgebreid. Deze maand komen er weer drie producten bij, een hydraterende gel, een lipbalsem en een roller om de huid rond de ogen te verzorgen, zeg maar een antiwallengel. Voor de lancering van deze nieuwe producten werd het topmodel Ryan Burns ingehuurd, een bink van achtentwintig jaar die eerder al het gezicht was van onder meer Gucci, Louis Vuitton, Armani en andere grote namen. De lancering gaat gepaard met een facelift van het bestaande gamma. Om het de man makkelijk te maken, krijgt elke toepassing een andere kleur op de verpakking: lichtblauw voor reinigen, groen voor scheren, koningsblauw voor verzorgen en rood voor haar en lichaam.

Duidelijkheid en eenvoud zijn trouwens de rode draad van alle verzorgingslijnen voor mannen. Ook bij Shiseido, een befaamd Japans merk dat pas eind 2003 een mannenlijn op de markt bracht. ,,In Japan hebben we een groter gamma dan in Europa, omdat Japanners meer met lichaamscultuur bezig zijn dan Europeanen'', zegt Séverine Gevaert, marketingassistente bij Shiseido. ,,Nu zijn er tien producten op de Belgische markt, en het loopt goed. De antirimpelcrème Total revitalizer is het best verkochte product, gevolgd door de hydraterende crème en een reinigend schuim. We hebben ook zelfbruiners en een gel om het buikje weg te werken, een afslankingsproduct dat de lichaamsvetten afbreekt en de huid strakker maakt. Dat is een nicheproduct. De gemiddelde man houdt het bij een degelijke basisverzorging voor het gelaat. We merken ook dat de mannenproducten beter verkocht worden in luxewarenhuizen dan in parfumeriezaken. Blijkbaar is de drempel minder hoog in een warenhuis.''

Make-up voor de man

De mannen die de make-up Le Mâle van Jean-Paul Gaultier kopen, hebben blijkbaar minder drempelvrees om een parfumerie binnen te stappen. De eerste volwaardige make-uplijn voor mannen wordt verkocht in dertig topparfumerieën in België. Het gamma bevat één verzorgingsproduct voor het gelaat, de rest is make-up. Toppers in de verkoop zijn het zonnepoeder, een gekleurde dagcrème en een eyeliner in zwart en bruin. Verder bestaat de lijn uit een mascara in de vorm van een lichtgekleurde gel voor een natuurlijk effect, drie lipsticks (donkerbruin, beige en transparant) en een transparante nagelverzorging die de nagels voedt, dus geen lak. Het blijft allemaal discreet.

Barbara Konijn, woordvoerster van BPI, de verdeler van Jean-Paul Gaultier Parfums: ,,Het product slaat aan, maar het blijft een nicheproduct, dat zich vooral richt tot de metroseksueel, de stedelijke man. Vooral bij homo's verkoopt het goed. Toch zien we dat het zonnepoeder ook de zakenman aanspreekt die er na een vermoeiende reis goed wil uitzien voor een belangrijke vergadering of afspraak. Cosmetica voor mannen is geen taboe meer.''

Schoonheidssalons voor mannen

Nu de man zijn verzorgingsproducten heeft, wil hij ook een salon voor zich alleen. De trend naar mannensalons is een vrij recent fenomeen, dat aan een groeiende vraag voldoet. Een voorbeeld is het Brusselse Sea Me, dat anderhalf jaar geleden zijn deuren opende. Het salon werd opgericht door de zakenman Jean-Pierre Lebrun, die voordien niets met de beautysector te maken had. ,,Het concept om enkel mannen toe te laten, heeft veel succes. Het werkt drempelverlagend voor mannen. Veel van onze klanten gingen vroeger naar gemengde salons en voelden zich daar niet goed bij. De aanpak is totaal anders. Vrouwen nemen graag hun tijd als ze zich laten verwennen in een schoonheidssalon, voor mannen moet het snel en efficiënt gaan. Wachten is uit den boze. Wanneer een man hier binnenstapt, wordt hij onmiddellijk geholpen. Mannen zijn ook veeleisend, ze willen dat men zich voor honderd procent bezighoudt met hen. Alle verzorgingen gebeuren individueel en door vrouwelijk personeel. Mannen worden nu eenmaal liever door vrouwen verzorgd.''

,,Wat het meeste succes heeft? We zijn een barbier/spa/salon, dat wil zeggen dat we veel klanten hebben die zich laten scheren volgens de regels van de kunst. Antistressmassages worden ook veel gevraagd, wat logisch is: we hebben een publiek van drukbezette zakenmannen en mannen met een vrij beroep. Gelaatsverzorging wordt ook belangrijk, naast manicure en pedicure. Een aantal mannen komt voor het epileren van de wenkbrauwen, de borstkas en de rug. We krijgen mannen van alle leeftijden over de vloer, van twintigers tot zeventigplussers, maar het accent ligt op veertigers en vijftigers, beroepsactieve mannen die even de batterijen willen opladen..

Stropdas

Hoe aftandser en stoffiger je imago, hoe groter de kans dat zijne hoogheid de hipheid je weer tot symbool van coolness verheft. Dat is goed nieuws voor de stropdas.
Waar liep het fout met de das? Waarom verloor dit object der mannelijkheid zijn glans en werd het een object der conventionaliteit, administratieslavernij en meeloperij? Zoals voor alles wat er dezer dagen fout dreigt te gaan, zijn de uitlopers van de jaren zestig weer eens de schuld. Veel is er geschreven over de Dolle Mina's die hun bh's boven hun zippo's hielden, veel minder aandacht ging er naar de veelal brave burgermannen die dasloos op het werk verschenen. Ze werden getolereerd, zelfs bewonderd en hadden - zonder het zelf te beseffen - een air van rebellie. De toon was gezet.

De das bleek een erfenis van de oude maatschappij. Hij zat altijd wat onwennig rond de nek van de bewoners van de informatie- en communicatiegerichte maatschappij. De das was niet langer een kwestie van vrije keuze, hij werd een verplichting, de zoveelste kleine dagelijkse kwelling. De das vertegenwoordigde alles wat men haatte aan de kantoorjob waar men het grootste deel van zijn leven zou slijten.

De das als fallussymbool

En toch. Dit alles was slechts een kwestie van de tijdgeest. Want wie had de das zo wijd en zijd verspreid? Dandy's, schrijvers, jazzmuzikanten, ja, zelfs de allereerste godenkinderen van de rock-'n-roll. Chet Baker, Chuck Berry, de beginnende Elvis Presley: zij dachten er niet aan om zonder das voor hun publiek te verschijnen. Hij zat losjes geknoopt en kronkelde eigenzinnig over hun veelal kraakwitte hemd. Deze look liet Quentin Tarantino zijn gangsters in Reservoir dogs imiteren. Zwart pak, zwarte das, zwarte bril, sneeuwwit hemd: hoe cool kun je zijn?

Precies zo lopen de jongens van Franz Ferdinand erbij. Of die van The Deftones en The Tragically Hip. De grunge hebben we gehad: het houthakkershemd is in een inzamelzak naar een of ander noodlijdend land verscheept, en kijk, op het podium trippelen weer dandyeske figuren rond. Pakje, dasje, blinkende schoenen: het valt op. Vooral omdat men het niet verwacht.

Al hing het in de lucht. Hoe kan het niet dragen van een das nog langer cool en revolutionair zijn als zelfs ministers en burgemeesters erin meegaan? Als zelfs een congreszaal vol CD&V'ers blijmoedig de das thuislaat? Meer nog, daar door zijn voorzitter toe verplicht wordt? Staat het concept van de verplichting niet haaks op dat van de hipheid?



Is de das niet het enige kledingstuk waarop de man het alleenrecht heeft? Freud zei het al: de das is een fallussymbool - nu ja, wat was dat niet in zijn visie? Nog volgens Freud is de grootte van de dassencollectie van de man omgekeerd evenredig met de grootte van zijn mannelijkheid. Want, meende hij, zijn lid heeft een man niet te kiezen, maar zijn das wel. Geen wonder dat ook hedendaagse psychologen graag verdwalen in het woud der dassen en in het geheel aan bollen, strepen, zigzags en Homer Simpsons die de dassen sieren, allerlei symboliek ontwaren. We besparen ze u hier. Voor geïnteresseerden: zoek even onder naam Jane Firbank op internet.

Waar we het wel over willen hebben, is over de liefde en de hartstocht waarmee de man meer dan honderd jaar geleden de das omarmde. ,,Een goedgeknoopte das is de eerste serieuze stap in het leven'', schreef Oscar Wilde. Louis Couperus ging nog verder. ,,Een das is een voornaam detail. Zelfs een elegante man kan op een triestige dag weleens behoefte hebben aan een lekker oud pak. Hij zal echter zijn das zorgzaam kiezen in een stemming-kleur en steeds de knoop ervan goed leggen. Wie geen das weet aan te doen, is nooit elegant.''

Een man zonder das was geen man, laat staan een man die geen das kan knopen. In de negentiende eeuw werd het knopen van een das bijna tot kunst verheven. Er verschenen handboeken. L'art de se mettre sa cravate , van de Belgische baron Emile de l'Empesé, was er zo een. Elf herdrukken in een jaar. Negentien bruikbare knooptypes en honderd andere. De das was het uitroepteken van de man. Nutteloos en overbodig, en daarom zo bijzonder.

Vrije keuze

Wil de das weer in de bovenste lade van de mannelijke kleerkast belanden, moet hij ten eerste van iedere verplichting bevrijd worden. Das of geen das, het moet een weloverwogen keuze worden, waarbij das en drager zich goed voelen. Want veelal is het dragen van de das een zwaktebod. Men durft niet zonder das naar een klant, uit angst hem te verliezen. Hoe kan een das in deze omgeving ooit tot zijn recht komen?



Onlangs viel mijn oog op een foto van Jeroen Olyslaegers. Heette hij geen enfant terrible te zijn? Zo'n schrijver die zijn vinger aan de pols van de tijd houdt? Jeroen droeg een das. Zou het een teken zijn van de stille comeback?

Of iets hip wordt, hangt af van wie het oppikt. Neem nu de das. Als de Iraanse verkoper in de nachtwinkel er een aanheeft, is dat normaal. Draagt Pete Doherty er een - zoals onlangs bij een concert tussen de verschillende drugsrazzia's door - is dat meer dan vermeldenswaard. Terwijl het in het eerste geval een grotere daad van verzet is. Al in 1984 verbood ayatollah Ali Khamenei het dragen van een das als aanstootgevend, decadent en godslasterlijk. Wat heeft een das nog meer nodig om cool te zijn?

Kleren maken de vrouw

Wat is het verschil tussen een vrouw die een kledingzaak binnenstapt met verwaaide haardos en afgedragen jeans en haar seksegenoot die met piekfijn kapsel op stiletto?s komt aangetrippeld? De laatste zal door de verkoopster vriendelijker ter hulp worden geschoten, zo blijkt uit een onderzoek van de Amerikaanse Professor Sharron Lennon.

ie tijdens een namiddagje shoppen graag op haar wenken bediend wil worden, kan er maar beter modieus en aantrekkelijk bijlopen.

Knap uitgedoste vrouwen worden immers hartelijker aangesproken en in sommige gevallen sneller geholpen, zo blijkt uit onderzoek.

De Amerikaanse onderzoeksleidster Sharron Lennon van de universiteit van Ohio nam samen met haar team de proef op de som in drie kledingzaken voor dames met een maatje meer. Daarbij werd stiekem de interactie geobserveerd tussen negentig potentiële klanten en dertien verkoopsters. Ze gingen na hoe lang het duurde vooraleer de verkoopster haar klant begroette en hoe W vriendelijk ze zich opstelde.

De onderzoekers beoordeelden het algemeen voorkomen van de klanten op tien vlakken: de mate waarin ze modieus voor de dag kwamen, de aantrekkelijkheid van hun outfit, hun vormelijkheid, vrouwelijkheid, algemene verzorging, kapsel, make-up, het kwaliteitslabel van hun kledij en het dragen van leuke accessoires en een handtas.

Dat de studie in speciaalzaken voor grotere maten uitgevoerd werd, moest vermijden dat klanten op hun maatje meer afgerekend werden.

De graad van vriendelijkheid van de verkoopster werd afgelezen aan haar glimlach, de mate waarin ze haar klant aandacht schonk en de bewaarde lichamelijke afstand tussen beide. Een chronometer registreerde telkens hoeveel tijd erover heen ging vooraleer een verkoopster de dame begroette.

Volgens de resultaten oefenen maar liefst negen van de tien beoordeelde criteria van de klanten een invloed uit op de vriendelijkheid van de verkoopsters.

Enkel het ?vrouwelijke? karakter van hun outfit speelt geen rol. Bij het begroeten van de klant gaven slechts vier criteria de doorslag: kapsel, kwaliteitslabel van kledij, modieuze accessoires en dito handtas.

Minjeong Kim, een van de onderzoekers, meent dat leuke hebbedingen als accessoires ?subtiele hints? zijn die de reactiesnelheid van de verkoopster zullen verhogen, terwijl het algemene voorkomen van de klant vooral haar vriendelijkheid beïnvloedt. ?Dat je mooi gekleed gaat, wijst op status en budget. Verkoopsters gaan er dan ook van uit dat verzorgd ogende klanten sneller geneigd zijn iets te kopen, wat meteen de behandeling van de klant beïnvloedt?, meent onderzoekshoofd Lennon in Life News, ?bovendien worden sommige verkoopsters erop gedrild de klant na een halve minuut aan te spreken. Op vriendelijkheid wordt minder getraind.?

Voor Cindy Van Breda, verkoopster bij Enplus, de dameszaak voor een maatje meer in het Wijnegem Shopping Center, maakt het uiterlijke voorkomen van de klant echter bitter weinig verschil: ?Dat maakt niets uit, geloof ik. Elke klant wordt even vriendelijk en met een even brede glimlach ontvangen. We staan met verschillende verkoopsters in de zaak en ik denk dat we allemaal volgens hetzelfde patroon werken. Een regel die zegt dat we na dertig seconden de klant moeten aanspreken? Nee, daar heb ik zelfs nog nooit van gehoord. Dat gebeurt spontaan.?

Ook Vera Rogghe, verkoopster in het Brugse Villa Maria voor grotere maten, weet uit haar twintig jaar ervaring dat je maar beter elke klant even hartelijk kunt benaderen. ?Ik denk dat je daar heel voorzichtig mee moet omspringen.

Een vrouw die in trainingspak komt binnengestapt kan evengoed net uit de fitness komen, maar er anders piekfijn bijlopen.

Zelf maak ik geen onderscheid tussen klanten, maar ze bestaan natuurlijk wel, de verkoopsters die het niet zo nauw nemen met vriendelijkheid.?

Wellness in Vlaanderen

Meer dan vijfhonderd arrangementen staan er in de nieuwe brochure Vlaanderen Vakantieland. Een flink boek van meer dan driehonderd pagina's met een record aan suggesties. Opvallend is de bijzonder handige indeling van het vakantieboek. Automatisch vind je wat je zoekt. En als je niet weet wat je eigenlijk zoekt, vind je nog meer. Ravotten? Dat kan aan de kust, maar ook in Limburg, waar kinderen zelf Suske en Wiske kunnen spelen in een nieuwe, gps-gestuurde fietsroute en meteen op zoek gaan naar Lambik. Inclusief de toegang tot zwemparadijs Aqua Mundo en Plopsa Indoor Hasselt, een huurfiets, een kindvriendelijk etentje in Peer en een pannenkoekenvieruurtje kan een midweek in een cottage al voor 140 euro per persoon. Gastronomie in een groene regio? Op de top van de West-Vlaamse Kemmelberg is Hostellerie Kemmelberg een suggestie: 156 meter hoog, en je hebt er een prachtig panoramisch uitzicht. Een overnachting met eerst een gastronomisch diner kost 130 euro. Bezoek in de streek ook de Lettenberg. De Britten bouwden er tijdens de Eerste Wereldoorlog een hoofdkwartier dat nu heel andere bewoners heeft. Kuren aan de kust? Beach Hotel in Blankenberge is een idee. Alle kamers hebben per verdieping een eigen stijl en je kunt er terecht voor alle mogelijke behandelingen. Een dagje kuren plus een overnachting kost ongeveer 180 euro. Wandelaars kunnen meteen gaan stappen op het nieuwe wandelpad in de duinen tussen Blankenberge en Wenduine. Doen? Het Kasteel van Gaasbeek bezoeken en te midden van het groene Pajottenland verblijven in de onlangs gerenoveerde Onsemhoeve (32 euro per nacht, inclusief ontbijt). Ontzettend rustig is nog het Oost-Vlaamse Meetjesland. De Krekenroute is perfect voor fietsers, Eeklo biedt met Hotel Shannon een uniek verblijf in art-nouveaustijl en in Maldegem kan je van mei tot september mee met een stoomlocomotief. En dan zijn er nog zowat 502 suggesties.

Mode in Milaan

Milaan was in de voorbije modeweek even een stad van uitersten. Armani toonde niets dan rokken en jurken, terwijl Max Mara vrouwen doorverwees naar de kleerkast van hun man. De meeste ontwerpers speelden op zeker en brachten van allebei een beetje.
EEN stijlbreuk kan je de mode voor volgende winter niet noemen. Veel trends zetten zich in deze modeweek gewoon door. We zagen weer vaak huidtinten, net als rokken en jurken met hoge tailles.

De zuiderse strokenrokken maken wel stilaan plaats voor eenvoudige, aansluitende rokken tot op of onder de knie die in combinatie met aansluitende jasjes doen denken aan de mantelpakjes van de late jaren veertig. Koket en eenvoudig, soms streng in effen zwart met een witte bloes.

Retro blijft rondwaren. Het ontwerpersduo Dolce & Gabbana keert terug naar de tijd van Napoleon, met militair ogende outfits enerzijds en prachtige jurken anderzijds. Ook Dsquared pakt uit met ruiterjassen, koetsiersjassen met slippen, rijbroeken, smokingpantalons en retro jurken met pofmouwen. Antonio Marras gaat resoluut voor retro, met zowel supervrouwelijke jurken als broekpakken.

Driedelige bankierspakken lijken voor wel meer ontwerpers een inspiratiebron te zijn geweest. Wijde mannenbroeken, vaak opgehouden met bretellen, ondervesten en blazers geven de indruk dat de vrouw de kleerkast van haar man geplunderd heeft. Toch krijgt het geheel altijd wel iets fragiels: een bloes in kant of mousselinezijde zorgt voor de vrouwelijke toets. Omgekeerd worden kanten jurken gecombineerd met leggings of met mannelijk ogende jassen.

Het spanningsveld tussen mannelijke en vrouwelijke elementen is een thema dat in veel collecties terugkeert. Bij Max Mara is de androgyne stijl het sterkst vertegenwoordigd. Af en toe waren er in het defilé ook rokken en bustierjurken te zien, maar dan wel uitgevoerd in typische kostuumstoffen. De broekpakken ogen ontspannen maar elegant.

,,Vrouwelijkheid en elegantie hebben niets te maken met frullen en borduurwerk'', zegt Laura Lusuardi, hoofd van het designteam van Max Mara. ,,Vrouwen die al jarenlang vluchtige trends hebben zien komen en gaan, bepalen zelf wat ze willen dragen en hebben hun eigen stijl ontwikkeld. Ze laten zich geen modegrillen meer opdringen. Wij hebben ervoor gekozen om een heel duidelijk beeld neer te zetten. Het is een no-nonsense collectie geworden met sterke basisstukken in luxestoffen. Ik ben ervan overtuigd dat vrouwen weer snakken naar ongecompliceerde, makkelijke kledij.''

Opvallend is dat de silhouetten losser en comfortabeler worden. Bij Sportmax en Prada zagen we oversized truien in grof breiwerk, gedragen over leggings. Ze vormen een scherp contrast met de schitterende jurken van Armani , die geen enkele pantalon liet zien, zelfs niet in zijn commerciële lijn Emporio Armani. Breiwerk wint sterk terrein. Jurken, rokken en zelfs pantalons in jersey luiden een nieuw modetijdperk in waarin koketterie plaats ruimt voor comfort.

Bont blijft goed vertegenwoordigd in de wintercollecties, maar het wordt op een andere manier gebruikt. Bij Burberry zagen we trenchcoats die vanaf de taille in bont uitgewerkt waren. Prada speelt met een stoere tint door op lukrake plaatsen inzetstukken van bont te verwerken. De collectie heeft een hoog girlpower-gehalte en flirt constant met de jaren tachtig. Een combatlook en dierenprints in kakitinten versterken het stoere karakter.

Ook Gucci en Versace doen aan de eighties denken. Gucci pakt onder meer uit met wijde pantalons in goudkleurige stoffen, naast groen en paars. Donatella Versace springt kwistig om met paars en hoogblauw.

Los van die kleuren en wat rode opflakkeringen hoeft u volgende winter maar weinig kleur te verwachten. Grijs, zwart, bruin, camel en beige zullen de toon zetten. De mode gaat stilaan weer voor zakelijkheid en sereniteit.

Mode zomer 2006

Hoge tailles, losse jurken en tunieken, shorts en hotpants en sensuele huidtinten. Dat zijn de trends voor de zomer van 2006.
De lentemode laat het lichaam weer vrij. Jurken met hoge tailles waaieren wijd uit vanaf de boezem. Hotpants zorgen voor afkoeling op hete dagen. En elegante bermuda's vormen met een gelijkgestemd jasje het nieuwe mantelpakje.